راهنما و مستندات

GPTMail صندوق‌های ورودی موقت برای آزمایش ثبت‌نام‌ها، دریافت کدهای تأیید، محافظت از آدرس اصلی و ساخت گردش‌کارهای خودکار ایمیل فراهم می‌کند. می‌توانید بدون ساخت حساب کاربری، بی‌درنگ از دامنه‌های عمومی استفاده کنید.

صندوق‌های عمومی بر پایهٔ آدرس هستند. هر کسی که آدرس کامل ایمیل عمومی را بداند ممکن است بتواند آن صندوق را باز کند، پس از آدرس‌های موقت عمومی برای امور بانکی، مدارک هویتی، بازیابی حساب، گفت‌وگوهای خصوصی یا سایر اطلاعات حساس استفاده نکنید.

هنگام باز شدن سایت، GPTMail به‌طور خودکار یک آدرس ایمیل موقت اختصاص می‌دهد. می‌توانید پیشوند تصادفی تازه‌ای بسازید، پیشوند را دستی ویرایش کنید یا از انتخابگر دامنه، دامنهٔ عمومی دیگری برگزینید.

پیشوندهای سفارشی زمانی به کار می‌آیند که وب‌سایتی به آدرس ثابت نیاز دارد. پس از ویرایش پیشوند، آن را با دکمهٔ تأیید داخل کادر ورودی ثبت کنید؛ دکمهٔ ساخت تصادفی همچنان برای ساختن آدرس تازه در دسترس است.

دسترسی سریع: برای رفتن مستقیم به یک صندوق مشخص، https://mail.chatgpt.org.uk/user@domain.com را باز کنید.

• آدرس فعلی را از بخش آدرس یا نوار ابزار صندوق کپی کنید.
• اگر بعداً باید همان آدرس را دوباره باز کنید، پیوند صندوق را کپی کنید.
• اگر فرستنده می‌گوید ایمیل ارسال شده اما هنوز نرسیده است، صفحه را دستی تازه‌سازی کنید.
• هر پیامی را که دیگر لازم ندارید از نمای پیام حذف کنید.
• برای حذف همهٔ پیام‌های آدرس فعلی، صندوق را خالی کنید.

بیشتر پیام‌ها در چند ثانیه می‌رسند، اما صف‌های فرستندگان بیرونی، فهرست خاکستری (greylisting)، انتشار DNS و محدودیت‌های ارائه‌دهندگان می‌توانند باعث تأخیر شوند.

روی یک پیام کلیک کنید تا نمایشگر باز شود. GPTMail فرستنده، گیرنده، موضوع، زمان دریافت و متن HTML یا متن ساده را نشان می‌دهد. تصاویر راه دور به‌طور پیش‌فرض از طریق پراکسی حریم خصوصی بارگذاری می‌شوند؛ بارگذاری مستقیم تصویر ممکن است نشانی IP شما را برای فرستنده آشکار کند. از کلیک روی پیوندهای مشکوک یا دانلود فایل‌های غیرمنتظره خودداری کنید.

اگر یک صندوق روی چند دستگاه باز باشد، هر دستگاه همان وضعیت صندوق موقت را می‌خواند. پیام‌های حذف‌شده از آن صندوق حذف می‌شوند، نه فقط از مرورگر فعلی.

اگر می‌خواهید آدرس‌های موقت زیر دامنه‌ای باشند که خودتان کنترل می‌کنید، می‌توانید دامنهٔ ریشهٔ خود را به GPTMail اضافه کنید. رکورد MX دامنه را به مقصد MX عمومی که در صفحهٔ دامنه‌ها نمایش داده شده است هدایت کنید و سپس دامنهٔ ریشه را برای تأیید ثبت کنید.

پس از تأیید MX دامنهٔ عمومی: ثبت بدون ورود به حساب ← کلید API ‏(20000 درخواست)؛ ثبت در حالت واردشده ← 200 امتیاز. هر دامنه فقط یک پاداش می‌گیرد. مهم: پس از اتصال، پسوند آن دامنه به‌صورت public suffix در دسترس همهٔ کاربران این سایت است و دیگران هم می‌توانند زیر آن آدرس بسازند. پس از فعال‌سازی، رکورد MX که این دامنه را به سرویس ما نشان می‌دهد را حذف، جایگزین یا تغییر ندهید؛ در غیر این صورت بررسی‌های بعدی ممکن است دامنه را misconfigured ببیند. اگر در بررسی بعدی MX نامعتبر باشد، دامنه غیرفعال می‌شود. اگر MX برای 3 بررسی پیاپی نامعتبر بماند، API key مرتبط هم غیرفعال می‌شود. اگر بعداً MX دوباره معتبر شود، دامنه به‌طور خودکار فعال می‌گردد.

دامنه‌های خصوصی برای صندوق‌های شخصی یا تیمی هستند. برای افزودن چنین دامنه‌ای باید با حساب GPTMail خود وارد شوید: دامنه به همان حساب پیوند داده می‌شود، از یک مقصد MX خصوصی اختصاصی استفاده می‌کند و صندوق‌های آن فقط برای همان حساب، در حالت واردشده، باز می‌شوند. نیازی به رمز عبور نیست. این با دامنهٔ عمومی فرق دارد که در آن هر کسی که آدرس را بداند می‌تواند آن صندوق را باز کند.

دامنه‌های خصوصی‌ای که پیش از راه‌اندازی پیوند با حساب اضافه شده‌اند همچنان با رمز عبورشان کار می‌کنند. برای پیوند دادن چنین دامنه‌ای به حساب خود، وارد شوید و رمز عبور را یک بار وارد کنید (هنگام باز کردن یکی از صندوق‌های آن، یا با افزودن دوبارهٔ دامنه).

دامنه‌های مخصوص اعضا فقط برای حساب‌های واردشده در دسترس هستند (با Cloudflare وارد شوید و یک نام کاربری برگزینید). این دامنه‌ها از بازدیدکنندگان ناشناس و فهرست‌های دامنهٔ عمومی پنهان هستند و نمی‌توان آن‌ها را با کلیدهای API، افزونهٔ مرورگر یا پایش Telegram به کار برد.

حساب خود را امن نگه دارید. GPTMail نمی‌تواند آدرسی را که پیش‌تر به اشتراک گذاشته شده است، به‌طور عطف‌به‌ماسبق خصوصی کند.

پایش Telegram ایمیل‌های تازهٔ صندوق فعلی را به گفت‌وگویی خصوصی با ربات GPTMail می‌فرستد. هر هشدار شامل فرستنده، موضوع، پیوند صندوق و متن پیام است؛ پیام‌های بسیار طولانی کوتاه می‌شوند.

پیش از آغاز پایش، صندوق خصوصی باید در مرورگر شما باز باشد: با حسابی که مالک دامنه است وارد شوید، یا رمز دامنه‌ای را که پیش از راه‌اندازی پیوند با حساب اضافه شده است وارد کنید. برای توقف هشدارها، دستور /unbind را برای ربات بفرستید و صندوق را انتخاب کنید. پایش برای دامنه‌های مخصوص اعضا در دسترس نیست.

API به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهد آدرس صندوق بسازند، پیام‌ها را فهرست کنند، جزئیات پیام را بخوانند و ایمیل‌ها را حذف کنند تا ایمیل موقت در آزمون‌ها و خودکارسازی به کار گرفته شود. احراز هویت با سرآیند X-API-Key انجام می‌شود.

کلید عمومی مشترکی که در صفحهٔ API نمایش داده می‌شود هر روز تغییر می‌کند و سهمیهٔ روزانهٔ آن میان همهٔ کاربران مشترک است، پس فقط برای ارزیابی سریع از آن استفاده کنید. برای خودکارسازی قابل‌اتکا از کلید شخصی استفاده کنید (که هنگام افزودن دامنهٔ عمومی صادر می‌شود یا از طریق LDC Store دریافت می‌شود) و در کلاینت خود پاسخ‌های مربوط به سهمیه، صندوق‌های خالی و تأخیر در تحویل را مدیریت کنید.

ایمیل موقت راحت است، اما فضای ذخیره‌سازی امنی برای بلندمدت نیست. GPTMail فرادادهٔ پیام‌ها را در Cloudflare D1 نگه می‌دارد. متن پیام‌های تا 64 KB بدون پیوست نیز همان‌جا ذخیره می‌شود؛ پیام‌های بزرگ‌تر و پیوست‌ها در Cloudflare R2 ذخیره می‌شوند. پیام‌ها حداکثر 24 ساعت نگهداری می‌شوند (سایت ممکن است مدت کوتاه‌تری به کار ببرد) و سپس پاک‌سازی زمان‌بندی‌شده آن‌ها را حذف می‌کند.

رمز عبور، پیوند بازیابی، سوابق پرداخت، مدارک دولتی، داده‌های پزشکی یا اطلاعات محرمانهٔ تجاری را در صندوق موقت عمومی دریافت نکنید. برای کارهای حساس از صندوق پستی خصوصی‌ای استفاده کنید که خودتان کنترل می‌کنید. صفحهٔ شرایط و حریم خصوصی دربارهٔ کوکی‌ها، تبلیغات و داده‌هایی که GPTMail پردازش می‌کند توضیح می‌دهد.

• اگر ایمیلی نمی‌رسد، املای آدرس را بررسی کنید و چند دقیقه برای صف تلاش دوبارهٔ فرستنده صبر کنید.
• اگر دامنهٔ سفارشی تأیید نمی‌شود، مطمئن شوید رکورد MX دقیقاً به مقصد لازم اشاره می‌کند و انتشار DNS کامل شده است.
• اگر یک دامنهٔ عمومی غیرفعال شده است، احتمالاً رکورد MX آن در بررسی‌های پیاپی رد شده یا دیگر به مقصد پیکربندی‌شده اشاره نمی‌کند.
• اگر تعداد پیام‌های صندوق یا فهرست دامنه‌ها قدیمی به نظر می‌رسد، صفحه را تازه‌سازی کنید؛ صفحه‌های عمومی و خلاصه‌های API ممکن است برای سرعت از بازه‌های کوتاه حافظهٔ پنهان استفاده کنند.
• اگر فراخوانی API ناموفق بود، وضعیت HTTP، کلید API و سهمیهٔ باقی‌ماندهٔ آن و نشانی URL پایه را بررسی کنید. HTTP 429 یعنی به سهمیه یا سقف نرخ درخواست رسیده‌اید، پس پیش از تلاش دوباره صبر کنید.